Post-poezi
Post-poezi Zgjohem pa zbardhë jam tanë poezi laj faqet e mendoj poezi veshi vedin e fmitë aty asht nji tjetër poezi hypi n'makinë më ndezet ajo poezi eci me marshin e pestë më përshkon nji poezi punoj gjysëm e ditës e poezinë e kam prapë në krye kthehem n'shpi laj enët baj drekën shtroj darkën shoh perëndimin, hanën e natën tanë poezitë vijnë e më ngufaten. Kur shihem n'pasqyrë ajo imazhin tand e kthen n'sytë e mi, aty dorëzohem, e ndjej për ty. Kangë udhëtimi Merre frymën në grusht çaje n'dysh ti mbaje nji gjysë tjetrën e ngjes unë për fyt Një Arkimend thonë se pret nji vegël me na dhurue. Hapi venat pak, merri me t'butë ti mbaje gjakun e kuq unë atë blu para kena nji shekull rrugë. Unë n'sytë e tu e ti në t'mitë e ndajmë ngjyrën e qielltë. jo, mos i mbyll, s'kena nge asnji orë me vdekë humbjen s'do na e falin retë që na u banen kalldrem shtrue me t'butin ajrin tand e tem Nji ditë do mbërrijmë te...