Motra Tone

Alda Bardhyli Dashuri -Më thuaj çfarë ndjen? -Më duket sikur nuk e kam më gjoksin, kam frikë të zhvishem pasi më duket sikur nuk do ta shoh në pasqyrë dhe do të trembem... Burri vështroi fytyrën e hirtë të gruas që më shumë se 40 minuta qëndronte e ulur në poltronin bri dritares. Flokët e saj dukeshin si të lagur ndërsa I përsëriste se ‘kjo i ndodhte çdo ditë’ -Sa kohë ke që e ndjen këtë ?, e pyeti ai -Muaj, iu përgjigj ajo Prof Alan hoqi me ngadalë syzet duke i vendosur mbi tryezë. Afroi dosjen e saj dhe lexoi : Miranda H, avokate. E martuar me dy fëmijë.” Kaq kishte shënuar për të -Atëherë çfarë ndodh kur ju bëni dashuri me tët shoq?’ Gruaja vendosi dorën në kraharor dhe hodhi vështrimin tej dritares.  “Kam muaj që s’bëj dot dashuri’,  tha ajo -Kjo që thoni është e vërtetë, ju jeni ende e martuar? -Po, tha ajo -Kam frikë të vë dorën në gjoks, më kuptoni, më duket sikur më është shkëputur nga trupi.  Nuk mund ta lë tim shoq të më afrohet… P...

Kujtesë e shiut E mblodha shiun në nji epruvetë t'ngushtë pak pikat e nadjes rrembeshin e ditës stuhinë e darkës. Mbështolla dhe nja dy vetima atë që ra mbi lumë e m'trembi vajzat dhe ajo tjetra që m'përshkoi anë e përtej e s'gjeti asnji pikë t'naltë për me ndejtë janë në nji cohë t'zezë me ia ruejtë dritën, zjermin ua mbledha përtokë. Bubullimat s'i mbrrina dot rrahën fort dhe u mbytën si ushëtimë nji nga nji në misteret e malit Saint Quentin. Tuj e ba gati në nji valixhe me lëkurë të vjetër, rrjepë në qoshe m'u ngatërruen nëpër duer puthjet e njomta të dashurueme nën dritat e verbta t'qytetit këpucët e lanë n'anë t'rrugës të asaj vajzës që e deshti ujin deri n'fund çadrat e vetmueme, nga era t'rrëzueme njerz që shohin jetën pa andrra shtypja, dhimbja, përkulja e miqve t'mi fjetë si strehëthyem në bulevardin Blida. Asnji kangë s'dëgjohet ndër ta nji radio e vjetër n'qosh t'kampit a kthye...

E shkrume n'pllambën tande Në pllambën e dorës tande ka mbi nji shpi vetëm dërrasë e kashtë dy kambë shkallë me u ngjitë pa u ndje në naltësi për erë të detit na rrihet ajo strehë aty, ngjitë asht ai diku hapsinë horizontale n'kahje t'dorës kthehet n'ujvarë t'krypun që mue m'stërpik ftyrën nadjeve m'vjen në shtrat si mëngjes i servirun pa ambëlsina të randa por me dashni. I plotë më vjen ai dielli ngrohë, oh s'e di se sa ngrohë aty më rrin, deri sa i them ik hana me t'kënaqë varë te gishti yt i madh nuk ka nivel zero ajo gjithmonë si tanësi si e tillë, pa dyshim. Aty asht si vetëm aty ti i jep frymë fllad puhizë s'ia tregove furtunën ta kam zili se si ia ke gjetë ekulibrin pa u lodhë pa u ankue vetëm të tana vetëm për mue. Hijet tuaja më mbulojnë me qetsi palmat m'kthejnë mendimet për ty. e bardha ranë pak ma lumtuni. Aty do shuhem, m'len të shuhem t'lutem m'len t'shuhem... Mos m...

Post-poezi Zgjohem pa zbardhë jam tanë poezi laj faqet e mendoj poezi veshi vedin e fmitë aty asht nji tjetër poezi hypi n'makinë më ndezet ajo poezi eci me marshin e pestë më përshkon nji poezi punoj gjysëm e ditës e poezinë e kam prapë në krye kthehem n'shpi laj enët baj drekën shtroj darkën shoh perëndimin, hanën e natën tanë poezitë vijnë e më ngufaten. Kur shihem n'pasqyrë ajo imazhin tand e kthen n'sytë e mi, aty dorëzohem, e ndjej për ty. Kangë udhëtimi Merre frymën në grusht çaje n'dysh ti mbaje nji gjysë tjetrën e ngjes unë për fyt Një Arkimend thonë se pret nji vegël me na dhurue. Hapi venat pak, merri me t'butë ti mbaje gjakun e kuq unë atë blu para kena nji shekull rrugë. Unë n'sytë e tu e ti në t'mitë e ndajmë ngjyrën e qielltë. jo, mos i mbyll, s'kena nge asnji orë me vdekë humbjen s'do na e falin retë që na u banen kalldrem shtrue me t'butin ajrin tand e tem Nji ditë do mbërrijmë te...

Mmmmm A N'fillim si shkronjë që ndërton ngrohjen, strehën, kështjellën hedhë në nji fletë, fletë, milioni solli milionin që s'e numërojmë n'synin e n'mendjen tonë ndriçim, dituni, urtësi, N'dytën herë si femën flokë n'shpinë t'hedhun krejt drejtë t'krehun trupin e zhdërvjelltë fort e ngulun n'tokë njiherë s'kujtohet me u rrëzue N'tretën herë si humbje humbje e shtërngueme n'gjoks si vulë e ngulun dëshirë e tretun n'rrugë e hedhun si syth luleje e shkelun... N'herën e katërt krejt po t'harroja m'fal se pa ty as dashni s'ka mmmmmm AAAAAA ... Kam disa krena mbushë me gur, me pluhun, kanë apo s'kanë tre gram ujë pjesa tjetër asht zhavorr, guraleca dielli s'u kalon kurrë as përmbi flokë, as nën kambë s'u hyn kund drita, errësina u mbretnon. I mbaj n'duer, kur duhet t'i kisha lanë me kohë Asht kjo tokë që u pjell dhe i rrit shtohen me ritmin e helmit helm që t'mbyt ...

1. Noto, noto i dashtun jepi, nxirre fuqinë nga fundi i shpirtit shtyje trupin drejt lirisë e sheh at'yllin atje asht vetëm për ty e ti ma premtove ke për ma sjellë nji ditë. Mos m'u anko që t'u lodhen krahët mos m'u anko se s'ke frymë ma që mishi po t'bjen copash prej trupit edhe pak, ja shife, finishi yt asht liria ndriçon atje deti, uji i njelmtë a i ambël asht rruga rruga që s'e bane n'kambë , tash po e merr me krahë. Noto, merr frymë thellë trupin e di që e lyeve me vajin e makinave që vodhme mbramë nuk t'ka hy ende lagshtina deri n'eshtna deti asht i bukur siç je ti siç ke kenë që kur ke kenë fmi siç t'ka ba e t'ka la nana, t'bukur, aromë dashnie jepi, erdh liria, shpëtimi asht edhe dy minuta not dy frymë tuaja, katër t'miat... Baaaaaammmmm Edhe t'thashë zemër noto gjelbërimi ta nisi vdekjen me nji shkrepje si shkrepja e aparatit fotografik që na i qeshim. E sheh, s'ishte si zjerrmet që nde...